Büyük-Büyük Babanızın Günlüklerini Bulsanız, Ne Hissedersiniz?

Kaybolan Koca!

"Komşuluk"

Yanı başında onun çevirdiği sayfaları takip ediyor, bazılarını okumaya çalışıyordu, kocasının çevirme hızına yetişemiyor ama kocasına bir şey söylemek istemiyordu. Yazılar çok kötü görünüyor ve okumakta zorlanıyordu yan taraftan. Nasılsa sonra okurum, kaçmıyor ya! Diye düşünerek üzerinde durmak istemedi. Kocasının dikkatini de dağıtmamış olacağını düşünerek nefeslendi ve hafifçe başını öne eğerek kocasının yüzünü görmek istedi. Çok yadırgamıştı bu günkü davranışlarını ve hala da devam ediyordu.

Anne, Sen Babamı Dövebilir misin?

“Sahi Anne, Sen Babamı Dövebilir misin?”

            “Sahi anne sen dövebilir misin babamı?” dedi annesinin gözlerine dikkatlice bakarak.
      “O nasıl söz oğlum, nereden aklına geldi böyle bir şey? Ben şaka yaptım sadece, ciddiye mi aldın yoksa?
    Hani baban bana 'kocacığım' diyor ya, o yüzden şaka yapmak istedim. Kavga hiç de hoş bir davranış değil, kavga etmemek için konuşarak çözeriz biz meselelerimizi babanla, öyle değil mi karıcığım” dedi annesi babasına bakarak.

Anket-Reklamlardan Rahatsız mısınız?

Anket 

ANKET

Yerleşik reklamlardan, rahatsız oluyor musunuz? 

Sizi rahatsız eden hangisi veya hangileridir?

O da Ne?

Karısına “Ne Oldu Sana Kocacığım?” dedi.

"Aile yemekte"

            Adımları hızlandı aniden, kayıyordu ayakları, koşturmaya başladı. Kendini mutfakta buluverdi, oturmuştu yerine, koltuk altında defterlerle birlikte, hanımına bakıyordu arkasından. Ne kadar alımlı vücudu olduğunu fark etti, aklından sarılmak geçti birden ama fırça yemeyi göze alamadı “otur oturduğun yerde!” dedi fısıltıyla kendi kendine.

            Bir anda döndü hanımı şaşırmıştı karşısında kocasını görünce, o da ne?
               Koltuk altında defterlerle oturmuş, buz gibi bir robot vardı karşısında, daha da şaşırdı, köfteleri tavadan alıp tabağa koyduğu çatal düştü elinden.

Dedenin Torunu, Günlük Defterlerini Buldu

Defterler Koltuğunun Altında

"Anne köftem olmadı mı daha?"

Dedenin Torunu, etrafına bakındıkça her şey gözlerinde büyüdü, durakladı epeyce bir süre oturdu yerdeki kolilerin üzerine bekledi. Nefes alışları hızlanmaya başlamıştı. Oldukça fazla kaldığını düşündü bir anda.
Yemek vaktinin yaklaştığını düşünerek bu günlük bu kadar karıştırmak yeterdi. Bugün yetmezdi burasını düzenlemeye, en az bir hafta isterdi, kabaca elden geçirilmesi. Kataloglaması, düzenlemesi, sınıflarına, cinslerine ve konularına göre çalışmak gerekliydi. Her şey elinin altında olmalıydı bundan sonrasında, her istediğini bulabilmeliydi el attığında.

            İki, üç belki dört, ne bileyim belki de daha fazla nesil vardı bu yığınlar içinde. Her bir yaşam kırış buruş bir şeylerin üzerinde yazılmış çizilmiş ve yaşanıp bir köşeye tıkıştırılmışlardı. Hayata dönmeliydi bütün bu yaşamlar, nefes alabilmelilerdi, havayla temasları gerekliydi Torun'a göre.